a. Toelichting aandoeningen in DD

Slaapapneusyndroom
Bij slaapapneu stopt de ademhaling tijdens de slaap. De voorbijgaande episoden kunnen een centrale of een lokale obstructieve oorzaak hebben. Hoewel deze aandoening een andere oorsprong heeft dan RLS, kan slaapapneusyndroom soms diagnostische problemen veroorzaken, vooral omdat tijdens slaaponderzoek bij deze personen vaak PLMS wordt geconstateerd. Bij dergelijke patiënten zouden echter de sensorimotorische symptomen overdag en de verlichting daarvan door beweging, zoals gemeld bij RLS, niet moeten voorkomen.

Myoclonus bij het in slaap vallen
Mycloclonus bij het in slaap vallen is de bekende 'trekking' die iedereen zo nu en dan ervaart voordat hij in slaap valt. Dit is niet pathologisch. Het is onwaarschijnlijk dat mensen die myoclonus bij het in slaap vallen ervaren voldoen aan de vier diagnostische criteria voor RLS. Hoewel mycloclonus bij het in slaap vallen kan worden verward met PLMS, wordt het daarvan onderscheiden doordat het meestal tijdens het eerste of langzame-golf stadium van de slaap optreedt. Het verschilt ook van PLMS in frequentie en duur. Ook hier geldt dat patiënten de klassieke sensorimotorische symptomen niet ervaren die typerend zijn voor RLS.

Perifere neuropathie
Patiënten met perifere neuropathie - bijvoorbeeld als gevolg van diabetes mellitus, uremie, reumatoïde artritis, alcoholmisbruik, vitamine B12-deficiëntie, syndroom van Sjögren of idiopathische polyneuropathie - kunnen RLS-achtige symptomen melden.

Het feit dat in de meeste gevallen de gewaarwordingen niet verlicht worden door beweging, onderscheidt neuropathie van RLS-symptomen. Bij sommige mensen kan het echter naast RLS voorkomen of kan de RLS secundair zijn aan de neuropathie. Uit een studie bij patiënten met polyneuropathie bleek de prevalentie van RLS 5% (gelijk aan de prevalentie in de algemene populatie), maar uit andere studies bleek een hogere prevalentie.

Meralgia paresthetica
Meralgia paraesthetica (gedeeltelijke gevoelloosheid met pijnlijke steken en prikkelingen aan de buitenzijde van de dij) wordt veroorzaakt door druk op de laterale cutane zenuw van het dijbeen, vaak als gevolg van obesitas. De symptomen verschillen van die van RLS in de zin dat elke activiteit die het gevolg is van heupextensie, bijvoorbeeld lopen, de aandoening kan verhevigen en activiteiten die flexie van de heup bevorderen de symptomen verminderen.

Vaatziekte
Perifere vaatziekte en spataderen moeten ook worden meegenomen bij de differentiële diagnose van RLS. Deze aandoeningen verschillen van RLS in die zin dat de pijn in de kuit die optreedt bij perifere vaatziekte (claudicatio intermittens of etalagebenen) meestal wordt veroorzaakt door activiteit en ophoudt na rust. Bij klinisch onderzoek worden er bij personen met spataderen vaak dilataties gevonden.

Door een neurolepticum geïnduceerde acathisie
Door een neurolepticum geïnduceerde acathisie is een motorische rusteloosheid die veroorzaakt wordt door dopaminereceptorblokkerende antipsychotica. De overeenkomst van deze symptomen met die van RLS kunnen verwarring veroorzaken. PLM's komen echter bij door een neurolepticum geïnduceerde acathisie minder voor dan bij RLS. Bovendien is door een neurolepticum geïnduceerde acathisie vaak niet erger gedurende de nacht of in rust. Uit een goede anamnese (inclusief een overzicht van de gebruikte geneesmiddelen) kan blijken of geneesmiddelen de oorzaak van de symptomen zijn.