In 1685 heeft Thomas Willis als eerste de symptomen van RLS (Restless Legs Syndrome) beschreven. De eerste gedetailleerde beschrijving dateert van 1945 en komt van de Zweedse neuroloog Karl-Axel Ekbom.
1 Hij vond dat de aandoening 'behoort tot de chronische ziekten ... die het leven van de patiënt moeilijk maken, maar het niet in gevaar brengen' en benadrukte dat de ziekte in zijn ernstigste vorm 'hevig lijden veroorzaakt'. Ekbom bedacht de term 'restless legs'. Het syndroom was tot voor kort ook bekend onder de naam 'Syndroom van Ekbom'.
RLS is een neurologische sensomotorische stoornis die gekenmerkt wordt door een bijna onweerstaanbare drang om de benen te bewegen. De aandoening wordt geassocieerd met paresthesie (tinteling, kriebeling), dysesthesie (branderigheid) en motorische rusteloosheid. RLS is een belangrijke fysieke oorzaak van slapeloosheid en heeft daardoor een negatieve invloed op het dagelijks functioneren en de kwaliteit van leven.
1
Matig tot ernstig RLS is een aandoening die om behandeling vraagt. Mensen die lijden aan dit ziektebeeld hebben een duidelijke behoefte aan zorg voor hun klachten en behandeling ervan. Ze hebben te maken met aanzienlijke problemen en verstoring van de slaap en moeten hun levensstijl aanpassen om met hun symptomen te kunnen leven. Veel patiënten blijven echter onbehandeld en blijven daardoor een verminderde kwaliteit van leven ervaren.
Definitie
RLS is een neurologische afwijking van het bewegingsapparaat, gekarakteriseerd door een onweerstaanbare drang de benen te bewegen vergezeld met een vervelend gevoel in de benen, meestal in de avond tijdens rust.
Deze FTO-cursus geeft informatie over de symptomen van RLS, de pathofysiologie van deze aandoening en mogelijkheden voor behandeling.
